Englishاذیت و آزار کودکان توسط همکلاسیها
در عصر دیجیتال شیوه ارتباط و برقراری ارتباط جوانان را متحول کرده است، اما همچنین باعث ایجاد یک پدیده نگران کننده شده است: آزار و اذیت سایبری. برای والدین، درک انواع و مصادیق آزار اینترنتی در شناسایی و رسیدگی به این رفتار مضر بسیار مهم است. در این چند قسمت،نمونه هایی از مزاحمت های سایبری در مثال های عینی که توسط جراید و رسانه ها به زبانهای دیگر منتشر شده برای آگاهی والدین فارسی زبان آورده میشود تا دریابید چگونه این آزار و اذیت های پنهان از دید شما، چگونه بر کودکان تان تأثیر می گذارد، و چگونه میتوانید از ابزارهای رایج مانند “برنامه های کنترل والدین” برای محافظت از کودکان در برابر اینگونه سوء استفاده یا آزار و اذیت های خاموش کمک بگیرید.
بخش اول
نمونه هایی از آزار و اذیت سایبری که والدین باید بدانند
آیا میدانید که
بر اساس گزارش اداره ملی آمار انگلستان و ولز (ONS) در سال تحصیلی پایانی ، مارس2020از میان هر پنج کودک 10 تا 15 ساله حداقل یک نفر از یک نوع آزار و اذیت های آنلاین رنج می بردند. با توجه به تلاشهای فراوان این وضعیت همچنان تا 2023 مارس ادامه داشته و تفاوت معنیداری در مقایسه سالها وجود نداشته است.
آزار و اذیت سایبری چیست؟
آزار و اذیت سایبری زمانی اتفاق میافتد که کسی از فضای مجازی یا تکنولوژی برای آزار دادن، تهدید، خجالتزده کردن یا هدف قرار دادن دیگران استفاده میکند. این نوع آزار و اذیت شکلهای مختلفی دارد و میتواند تأثیرات عمیقی بر قربانیان بویژه کودکان و وجوانان داشته باشد.
مثالهای رایج از آزار و اذیت سایبری
- توهین و فحاشی: ارسال پیامهای آزاردهنده درباره ظاهر، نژاد یا هویت فردی.
- شایعهپراکنی: پخش اطلاعات نادرست یا خصوصی در شبکههای اجتماعی برای خجالتدادن یا منزویکردن افراد.
- ساخت حساب جعلی: ایجاد یک حساب تقلبی به نام شخصی دیگر و ارسال مطالب توهینآمیز از طرف او.
پیامها و رفتارهای آنلاین میتوانند بهاندازه آزار و اذیت حضوری آسیبزننده برای فرزندانمان باشند که منجر به آشفتگی های فکری، اضطراب، انزوا و حتی ترس از حضور در مدرسه و بعدها اجتماع شوند. والدین عزیز، باید مراقب فضای مجازی فرزندانشان باشند ، با آنها صحبت کنید و اطلاعات بدهید. بدانید که شناسایی زودهنگام این رفتارها بسیار مهم است تا بتوان از تأثیرات مخرب آن جلوگیری کرد.
“من آنلاین شدم تا با افرادی که شبیه خودم بودند دوست شوم تا بتوانم خودم باشم، اما وقتی بچه های دیگر در مدرسه پروفایل من را پیدا کردند، من را مسخره کردند.”
” من یک صفحه اینستاگرامی داشتم که از گروه مورد علاقهام درست کردم و به من اجازه داد به صورت آنلاین با علایق مشابه دوستی پیدا کنم، اما وقتی افراد مدرسه این صفحه را پیدا کردند، در نهایت مغموم شدم.”
متأسفانه کودکان بویژه پسران که به هر شکلی مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، اغلب توسط دیگران از جمله خانواده به عنوان افراد ضعیف دیده میشوند. به همین دلیل، بسیاری از آنها ترجیح میدهند درد و رنج خود را به شکل مشکلات جسمی مثل سردرد، دلدرد، یا اضطراب نشان دهند. این کودکان در معرض خطر دیگر مشکلات روانشناختی مرتبط با سن مانند مشکلات خوردن و خواب و خود- آسیبی هستند. اگر این مشکلات بهموقع شناسایی و جلوگیری نشوند، میتوانند برای با استعدادترین کودکان و نوجوانان به الگوهای رفتاری ناسالم و پایدار در شخصیت آنان تبدیل شوند که تا بزرگسالی ادامه مییابد.
از سوی دیگر، بسیاری از کودکانی که در مدرسه دیگران را مورد اذیت و آزار قرار میدهند، خود در خانه قربانی رفتارهای خشن، تحقیرآمیز یا بیتوجهی هستند. این چرخه میتواند ادامه یابد مگر آنکه مداخله و حمایت جدی صورت گیرد.
“من خیلی احساس تنهایی میکردم، آنلاین شدم تا با افرادی که شبیه خودم بودند دوست شوم تا بتوانم خودم باشم، اما وقتی بچه های دیگر در مدرسه پروفایل من را پیدا کردند، من را مسخره کردند. همکلاسی ها در پست های آنلاین نظرات بدی در مورد وزن من، در مورد تمایلات جنسی من می گفتند، به من گفتند من هیچ دوستی ندارم و فقط من را تحقیر می کردند . حتی بعضی از آنها که حتی آنها را نمیشناختم به من میگفتند “بمیر و برو خودت را بکش” . “
یکی از دانش آموزان تعریف میکرد که برخی از دوستانش به دلیل شدت اذیت و آزارهای آنلاین که هر روز تحمل میکنند به بهانه های مختلف به مدرسه نمی روند و مواقعی هم وجود داشت که حتی میترسیدند که به مدرسه بروند.
دانش آموزی تازه واردی که بعد از تصمیم به مهاجرت والدین وارد بریتانیا شده ومستقیما وارد مدرسه شد از تجربه مدرسه خود میگوید: ” شدت آزار و تمسخر به حدی بود که نمیدانستم باید به که بگویم به پدر و مادرم که درگیر رفع و رجوع مشکلات اقامت هستند! احساس میکردم حتی اگر به آنها بگویم، بدلیل محدودیت های ارتباطی هیچ کاری نمیتوانند انجام دهند. در یک موقعیت وقتی این اتفاق افتاد به مادرم گفتم و او آن را به مدرسه گزارش کرد، اما مدرسه قرار است چه کار کند؟ در نهایت مادرم به من گفت که تلفنم را برمیدارد، که بدون تلفن خیلی سخت است.”
بسیاری از کودکان و نوجوانان از آزارهای آنلاین بشدت وحشت دارند. آنها دلیل میاورند که اگر در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می گیرید، می توانید به خانه بروید، چند روز مدرسه نروید، وبدین ترتیب از آن فرار کنید، اما با آزار و اذیت آنلاین چه میشود کرد؟ در آنجا همه چیز نمایش داده میشود و نمی توانید از آن فرار کنید، همیشه وجود دارد.”
“این افراد حتی میتوانند ناشناس باشند، ” حتی آنها را نمی شناسم و آنها چیزهای وحشتناکی را پست می کنند که من به عنوان یک نوجوان 12 ساله شنیدن آن چیز خوبی نیست و شما آن را باور میکنید.”
تنها چیزی که نیاز دارید یک آدرس ایمیل است و می توانید یک حساب کاربری جعلی بسازید و در مورد هرکسی که می خواهید بگویید. افراد زیادی در مدرسه بودند که وقتی یک حساب بسته می شد، فقط حساب دیگری می ساختند، واقعاً ترسناک است.
«افراد وقتی فکر میکنند دیده نمیشوند و عواقبی هم برای اعمالشان وجود ندارد، میتوانند واقعاً وحشتناک باشند. اینها در حضور افراد دوستداشتنی برخورد میکنند، اما وقتی در اتاق خوابشان با تلفن همراه هستند، تغییر میکنند.
